Werken exosomen in huidverzorging echt?

Eén kleine studie bij mensen liet na zes weken gebruik van een serum op basis van bloedplaatjes-exosomen meetbare verbetering zien: minder roodheid, minder rimpels, gelijkmatiger pigmentatie en een betere teint. Maar die studie had geen controlegroep en was niet gerandomiseerd, dus je kunt een placebo-effect niet uitsluiten. Dit is het enige directe klinische bewijs voor exosomen in gezichtscrèmes of -sera.

In dieronderzoek en celstudies ziet het er veelbelovender uit. Stamcel-exosomen lieten in muizenstudies effecten zien bij UV-schade, eczeem en huidveroudering. Een combinatie van stamcel-exosomen met de groene theestof EGCG, toegediend via micronaalden, verminderde UV-schade in muizen aanzienlijk. En exosomen gevuld met NMN (een stof die de energiehuishouding in cellen ondersteunt) vertraagden huidveroudering in muizen en herstelden de werking van celmitochondriën. Al deze bevindingen zijn nog niet bij mensen bevestigd.

Voor moeilijk genezende wonden, zoals bij diabetes, bestaan al meer uitgewerkte onderzoeksmodellen. Speciaal ontworpen exosomen vastgehecht aan een wondpleister bevorderden wondgenezing bij muizen beter dan elk onderdeel afzonderlijk. Dit is echter een medische toepassing, geen gewone huidverzorging.

Een structureel probleem is dat er geen standaard is voor hoe exosomen worden gemaakt en getest. Daardoor zijn studies onderling moeilijk te vergelijken en is consistente werking van product tot product niet gegarandeerd. Reviews over het veld erkennen dat het veiligheidsprofiel van exosomen gunstig lijkt, maar dat productieproblemen en regulatoire drempels brede toepassing nu nog in de weg staan. Robuuste klinische trials ontbreken grotendeels.