Wat zijn bijwerkingen en risico's van retatrutide?

Maagdarmklachten zijn verreweg de meest gemelde bijwerking van retatrutide. Misselijkheid, diarree, braken en verstopping komen voor bij een aanzienlijk deel van de gebruikers: in een studie bij mensen met type 2 diabetes rapporteerde 35% van de retatrutide-gebruikers dit soort klachten, tegenover 13% bij placebo. De klachten zijn overwegend licht tot matig ernstig en hangen sterk samen met de dosis. Bij 8 mg snel opgehoogd kregen 50% van de deelnemers maagdarmklachten, tegenover 13% in de laagste dosisgroep. Starten met een lagere dosis en die geleidelijk ophogen vermindert deze klachten gedeeltelijk.

Retatrutide verhoogt ook de hartslag, en die verhoging is dosis-afhankelijk. De hartslag bereikte in studies een piek na ongeveer 24 weken en daalde daarna weer. Wat dit op de lange termijn betekent voor het hart, is nog niet vastgesteld.

Ernstige bijwerkingen waren zeldzaam. In de fase 2-studie bij mensen met type 2 diabetes kwamen ze niet vaker voor dan bij de placebogroep. Er werden geen gevallen van gevaarlijk lage bloedsuiker (ernstige hypoglykemie) of sterfgevallen gemeld. Tussen de 0 en 26% van de deelnemers stopte de behandeling vanwege bijwerkingen, tegenover 0 tot 9% bij placebo. Dat is dus vaker dan bij placebo, maar het betreft nog steeds een minderheid.

Over de langetermijnveiligheid van retatrutide is nog weinig bekend. Voor de bredere klasse van GLP-1-gebaseerde afslankmedicijnen loopt onderzoek naar mogelijke risico's op verlies van spiermassa, verminderde botdichtheid, vertraagde maagontlediging (wat relevant is bij verdoving), aandoeningen van alvleesklier en galwegen, en kanker. Of en in welke mate retatrutide deze risico's draagt, moet de lopende fase 3-studie uitwijzen. Ook is nog onduidelijk hoeveel van het gewichtsverlies bij retatrutide bestaat uit vetmassa versus spiermassa, wat een erkend aandachtspunt is bij deze medicijnklasse.