Werkt ergothioneine als longevity-supplement?

Ergothioneine is een stof die van nature in paddenstoelen zit en die het lichaam via een specifieke transporter actief opneemt en opslaat, vooral in weefsels die gevoelig zijn voor oxidatieve schade, zoals de hersenen. Dat selectieve opslagmechanisme is goed beschreven en biologisch plausibel als verklaring waarom de stof interessant zou kunnen zijn voor veroudering.

In dieronderzoek is levensduurverlenging en verbetering van de algehele gezondheid op hogere leeftijd gerapporteerd, onder andere via betere mitochondriale werking en remming van celveroudering. Dat klinkt veelbelovend, maar dat effect is nog niet bij mensen aangetoond.

Het enige directe klinische experiment bij mensen is een kleine pilootstudie met 19 ouderen met milde geheugenklachten. Zij namen anderhalfjaar lang een supplement en lieten daarna betere leerprestaties zien, terwijl een bloedmarker voor neuronale schade stabiel bleef. In de placebogroep verslechterden beide maten. Dat is een positief signaal, maar met 19 deelnemers kun je er geen harde conclusies uit trekken.

Veiligheid lijkt geen groot probleem. Bloed-, nier- en leverwaardes bleven onveranderd gedurende een jaar supplementgebruik bij ouderen. Dat stelt gerust, al is ook hier het bewijs beperkt tot die ene kleine studie.

Je kunt ergothioneine binnenkrijgen via gewone voeding, met paddenstoelen als voornaamste bron. Moderne landbouwpraktijken verlagen het gehalte in andere gewassen aanzienlijk. Of en hoeveel iemand normaal via voeding binnenkrijgt, is slecht onderzocht. De claim dat ergothioneine een onmisbare 'longevity vitamine' is, is een hypothese die nog op grote, goed opgezette studies wacht.